يعنى : خداى سبحان زوزه و صداهاى وحوش را در صحراها مىداند و مىداند گناهان بندگان را كه در خلوات انجام مى دهند ، و مىداند رفت و آمد ماهيان را در درياهاى ژرف و بيكران و مىداند تلاطم و حركت آبهاى اقيانوسها را با طوفانهاى شديد . « نينان » جمع نون به معنى ماهى است چنان كه خداوند فرمايد : ( وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ . . . ) انبياء : 87 ، غامرات جمع غامر به معنى معظم البحر مى باشد . و دربارهء قرآن فرموده : « . . . و بحر لا ينزفه المستنزفون » خ 198 ، 315 قرآن دريائى است كه بيرون ريزندگان آب او را نتوانند با بيرون ريختن تمام كنند و دربارهء « قدر » آنگاه كه از قدر سئوالى شد فرمود : « طريق مظلم فلا تسلكوه و بحر عميق فلا تلجوه و سرّ الله فلا تتكلفّوه » حكمت : 287 ، يعنى قدر راه تاريكى است انرا نپيمائيد و درياى عميقى است داخلش نشويد و سرّ خدا است ، در دانستن آن خودتان را به زحمت نياندازيد . بقيهّء مطلب در « ارض » ديده شود . بحرين : جزائرى است در كرانهء جنوبى خليج فارس ، شامل چند جزيره كه بزرگترين آنها بحرين ناميده مىشود ، به طول پنجاه و بعرض هفده كيلومتر ، مركز آن شهر منامه است ، بلاذرى در فتوح البلدان نقل مىكند : قبل از ايرانيان عربها در آن ساكن بودند ، رسول خدا صلى الله عليه ( و آله ) در سال هشتم هجرى علاء بن الحضرمى را به آنجا فرستاد تا اهل بحرين را به اسلام دعوت نمايد و يا جزيه بدهند ، دو نفر از بزرگان بحرين ايمان آوردند به دنبال آنها همهء عرب و مقدارى از عجم مسلمان شدند ( فتوح البلدان ، 89 ) . از آن به بعد بحرين جزء ممالك اسلامى بود و در حكومت امير المؤمنين صلوات الله عليه عمرو بن ابى سلمهء مخزومى ( پسر امّ سلمه امّ المؤمنين ) فرماندار آنجا بود ، حضرت وى را عزل كرده و به جايش نعمان بن عجلان را گذاشت و به وى چنين نوشت : « امّا بعد فانى قد وليّت نعمان بن عجلان الزرّقىّ على البحرين و نزعت يدك بلا ذمّ لك